Mandy: 1976-SHIT

Foto: eigen archief

1976-SHIT

We rijden een straat in. Aan de buitenkant een moderne vinexwijk en we stoppen bij nr. 7. We bellen aan en als er wordt open gedaan en worden binnen gelaten, gaan we in 5 seconden 40 jaar terug in de tijd.

Behang uit de jaren ’70 in grote motieven, die toen reuze hip waren. En overal en nergens oud meubilair met nog gedateerdere prullaria. Er hing een penetrante shaglucht en het plafond verraadde dat er eenzelfde tijd constant gerookt was in huis. “Roken schaadt de gezondheid”, was aan het tweetal niet besteed. Met verbijstering keek ik naar de staat van het huis. Wat een contrast met de buitengevel. De staat van het huis zag er net zo slecht uit als het gebit van mevrouw. En er overviel me een triestheid. De sombere realiteit greep me naar de keel en ik wilde voor hen het liefst de tijd vooruit draaien. Dat ze zo niet langer hoefden te wonen. Maar dit is hoe zij leefden, kennelijk ook wilde leven of nooit anders hadden gekend. Al kijkende om mij heen, leek het alsof hun leven al die tijd had stil gestaan: 1976.

En dan word je met je neus op de feiten gedrukt en relativeer je je eigen leven meteen. Je leert dan de wereld bezien door een andere bril en realiseer je meer dan ooit dat wat de televisie ons voorhoudt – hoe het leven er uit zou moeten zien – niet voor iedereen opgaat. Dat de zón niet voor iedereen opgaat.

En ja, iedereen krijgt een portie shit in het leven, en het is aan een ieder om daar mee om te leren gaan, maar ben er ondertussen ook wel achter gekomen, dat sommige mensen wel heel veel op hun bordje krijgen. En dat ook de shit in de wereld niet altijd eerlijk wordt verdeeld.
Dat was toen en dat is nu. In die zin is er dan weer niets veranderd.

Mandy van Nobelen © 2016
Inspirator, trainer, coach en schrijver
www.liefdevreugdevrijheid.nl