ANUBIS’DANS/15 : voorlaatste episode !

Foto: eigen archief

ANUBIS’DANS/15 : voorlaatste episode !

Karen voelt zich nog steeds misselijk. Een avondje doorzakken weegt toch iets zwaarder door voor een dertiger dan voor een twintiger. Met een belabberd aangezicht stapt ze uit haar wagen en wandelt richting het voorportaal van de residentie der Levins. Geeuwend merkt ze op dat ze haar gsm vergeten is, maar heeft geen zin om deze te halen. Allez – komaan en doorbijten, ze wil zich continu profileren ten opzichte van haar oom, de pedante hoofdinspecteur Dirk. De oudere generatie Levin is nu aan de beurt voor een extra examenbeurt. Ze belt aan, maar er geeft niemand gevolg aan. Geïntrigeerd begeeft ze zich naar de achterkant van de woning via de zijwaartse oprijlaan. Het blijft verdacht stil in het verblijf van de bizarre familie. Wanneer ze geeuwend de veranda nadert, hoort ze plots een kreet vanuit de tuin. Verbaasd haast ze zich in de richting van de serres. Het geluid is ondertussen gedempt…de dubbele deur gaapt open en ze treedt voorzichtig binnen. Het middaguur is in aantocht en de late oktoberzon weerspiegelt zich in de grote glazen broeikas. Behoedzaam begeeft ze zich doorheen de met mysterieuze creaties van kunstenaar Andrew Levin gedecoreerde ruimte. De aanblik van de sfinxen, farao’s en allerlei figuren is levendig maar tegelijk bedreigend onder invloed van de extra dosis zonnestralen. Het is muisstil geworden…af en toe schrikt ze even op door het kraken van de houten vloer onder haar voeten. Ze mort- waarom heeft ze dat bruine paar schoenen met die ongemakkelijke hakken aangetrokken. En haar hoofd draait als een tol- niet de meest ideale omgeving met een kater. Ze stoot met haar arm tegen het beeld van een sfinx en dit valt op de grond. Ze schrikt op en houdt even haar adem in. Haar maag begint terug te protesteren en ze houdt met moeite een braakneiging tegen. Ze nadert het terrarium van de kevers – hun gekras klinkt huiveringwekkend. Nieuwsgierig loert ze over de bak heen. Daar verstarren haar ogen. Ze gruwt van de inhoud. Er ligt een bloedend lichaam overladen door kruipende insecten. Ze kan een gil niet verdringen en voelt zich duizelig worden. De hele omgeving lijkt haar op te zuigen als een monsterlijke slang. Even verliest ze bijna haar evenwicht en draait ze zich ontzet om. Daar wordt ze overmeesterd door een vreselijk déjà-vu-gevoel, net zoals die keer toen ze de eerste keer naar de serres wou gaan kijken : de confrontatie met de god van het dodenrijk, Anubis ! Of zijn het hallucinaties ? Zijn koele ogen en duistere jakhalshoofd verlammen haar. Voor ze het goed kan beseffen, krijgt ze een stevige klap op haar hoofd van zijn staf en landt bewusteloos op de grond.

Ondertussen wordt er verder gebrainstormd door hoofdinspecteur Dirk, patholoog Martin, rechercheur Brian en agent Tony op het hoofdkwartier van de Gentse politie. Ze overleggen in hun vergaderzaal op de eerste verdieping.

Martin maakt bijkomende onderzoeksresultaten bekend aan het trio. Hij heeft ook net goed nieuws ontvangen van zijn advocaat over de echtscheiding. Hij moet minder alimentatiegeld betalen dan voorheen gedacht. De dynamische veertiger voelt zich wat ontlast – hij kan terug ademhalen op het einde van de maand en zich een nieuwe wagen op afbetaling permitteren. Liever dat dan nog een wispelturige eega – bij een wagen kun je de motor stilleggen en hem gewoon opbergen in een garage.

MARTIN : Het forensisch onderzoek heeft verder uitgewezen dat zowel Sean als Harry ook een hoeveelheid diazepam in hun bloed hadden. Net genoeg om hen een lichte verdoving te geven. Waarschijnlijk bij Sean toegediend voor de mummificatie en bij Harry tijdens de receptie.

DIRK : Dat is wel verrassende informatie. Dit schept een vermoeden dat Barbara een volgende slachtoffer in de rij was. Alhoewel, ze is gevallen tijdens de ondervraging… Dus hij wou haar niet echt doden, enkel maar tijdelijk uitschakelen omdat ze misschien voor de moordenaar compromitterende informatie wou meedelen.

Hoofdinspecteur Dirk is wat minder in zijn goede doen. Zijn echtelijke wederhelft Louise wil een nieuwe keuken bestellen, maar hij verlangt er naar om te investeren in een reis naar la douche France. Dit wordt terug een eeuwige discussie, waarbij hij zoals gewoonlijk het pleit zal verliezen. Haar keuken is heilig, ze serveert hem dagelijks exquise gerechten. Hij is geïrriteerd, maar probeert zich op de zaak te focussen. Binnen zijn speurdersteam kan hij zich toch even baas voelen en tenslotte gaat de liefde van de man door de maag.

BRIAN : Inderdaad. Alles situeert zich bij de clan Levin : de doder kon gemakkelijk aan die medicatie geraken in het huis omdat Barbara die innam. De hele familie had een duidelijk motief voor de misdaden. Ik heb ontdekt in het nieuwsarchief dat aan de basis van Harry’s imperium een enorme som geld lag, die hij geërfd heeft van zijn biologische vader. Deze laatste had dit voor hem gereserveerd op zijn eenentwintigste verjaardag.

Brian heeft zich zonder enige therapie weten te herpakken. De beschadiging van zijn blauwe vest was een doorn in het oog van zijn ijdele persoonlijkheid. De kostprijs ervan was ook hoog, ondanks het feit dat hij ze bij een uitverkoop heeft kunnen op de kop tikken. Hij heeft zich nu uitgedost met zijn bruine vest, een soort doorloper. Een nieuwe jas past niet in het budget, omdat het einde van de maand nadert en er een vloed van rekeningen waaronder water, gas en elektriciteit wacht. Hij probeert zich te concentreren op de zaak. De kleren maken de man, maar zonder blijft hij ook onevenaarbaar qua charisma – denkt hij, zichzelf troostend.

TONY : Dat moet een gigantische doorn in het oog geweest zijn van die bende. Hij was een buitenechtelijke broer die een deel van hun erfenis had ingepikt door een slippertje van hun vader en daarenboven nog succes oogstte als gehaaide zakenman.

De agent-aspirant speurder met de unieke bril probeert zich telkens van zijn beste kant te laten zien tijdens het onderzoek. Hij moet zich bewijzen ten opzichte van de anderen. Hij doorloopt nog altijd een stage, slagen in het examen lijkt niet zo eenvoudig te zijn. Hij woont in bij zijn ouders en wordt soms als een puber bekeken door zijn collega’s. Hij is opgewekt sinds het schietincident van de vorige dag en voelt zich interessant omdat hij heeft bijgedragen tot de arrestatie van een fel besproken crimineel. Hij geeft zelfs geen weerwerk op Brians uitlatingen.

MARTIN : Allen hebben ze motief en mogelijkheid. En zelfs die in haar rolstoel gekluisterde Carol. Toen jullie me vertelden over die sporen van modder en gras aan haar schoenen, dan ben ik verder ook op onderzoek gegaan. Via een collega in de medische sector ben ik te weten gekomen dat ze niet verlamd is. Haar aandoening is geveinsd !

BRIAN : Dat is wel straf ! Ze tiranniseert haar echtgenoot hiermee : hij danst de hele tijd gedwee naar haar pijpen en volgt haar commando’s hondstrouw op. Wat zou de bedoeling hiervan zijn ? Waarom dat bedrog ? Zichzelf een alibi geven voor de moorden is nogal zwak. Ze had haar handicap al voordien geënsceneerd.

TONY : Ze wil haar man in een wurggreep houden. Heb je die blikken tussen David en Samantha niet gezien toen we hen ondervroegen na de moord op Harry ? Ze is groen van nijd omdat deze twee waarschijnlijk een affectieve band delen.

DIRK : Interessante bemerkingen allemaal ! Tony, je opmerkingsvermogen wordt sterker. Tijd dat je zelf aan een affectieve band geraakt ! Dit alles maakt de zaak er wel niet eenvoudiger op. Dan kan men zich ook vragen stellen bij het overlijden van Sam. Was dat wel een ongeluk ? Sheila heeft zich terug op deze piste gestort en zoekt het verder uit.

BRIAN : Ik heb net telefoon gekregen van onze collega in het ziekenhuis ! Blijkbaar is Barbara stiekem weggeglipt uit haar kamer en spoorloos verdwenen toen hij een koffie ging halen. Misschien is zij wel verantwoordelijk voor alles ! Zij gedraagt zich vaak krankzinnig en is goed op de hoogte van die historie van wraak en kevers.

TONY : Ik heb Karen proberen te contacteren via haar gsm. Ze antwoordt niet ! Zou er iets gebeurd zijn ? Ze ging deze morgen ook naar het huis van de Levins om hen nog eens het vuur aan de schenen te leggen.

DIRK : Alle hens aan dek ! Ik vermoed dat deze zaak een dramatisch hoogtepunt gaat krijgen ! In spoed naar daar !

De drie speurders springen in de politiewagen en haasten zich full speed richting bestemming.

Sheila legt ondertussen een oudere medewerker van de garagist van de Levins op de rooster. Ze interpelleert hem in diens werkruimte over het ongeval van Sam Levin meer dan een maand geleden. Ze voelt zich de koningin te rijk, omdat ze van in het begin al gemengde gevoelens hierover had. Ze is ook gerustgesteld omdat ze ondertussen haar open gapende broek zonder knop heeft ingeruild voor een rode winterjurk. Daar had ze eerder moeten aan denken : hiermee kan ze beter haar gezwollen maag camoufleren. Er stapelt zich al wintervet op rond haar navel en de herfst is nog maar pas begonnen. Zou dit minder opvallen in deze tussenseizoenscreatie ? Ze spiegelt zichzelf in het venster van één van de wagens die wachten voor een onderhoudsbeurt. De nerveuze werkman heeft een blauwe outfit aan. Hij ging net beginnen aan het verwisselen van de banden bij een cabrio. Hij voelt zich duidelijk niet op zijn gemak en wrijft onrustig enkele sijpelende zweetdruppels van zijn voorhoofd.

SHEILA : Kunt u bevestigen dat er met de remmen van diens wagen is geknoeid ? De verbaliserende agent heeft verteld rond welk uur hij gekomen is om de vaststellingen te doen. Er was voldoende tijd voor u om ondertussen de bezwarende sporen te verwijderen. De remvloeistof, de overgebleven sporen wegens sabotage…wie heeft u die opdracht gegeven ?

GARAGIST : Bij de laatste check-up was alles in orde. Deze had plaats een paar weken voor het ongeval. Dit heb ik ook meegedeeld aan jullie collega die het proces-verbaal heeft opgemaakt. Ik kan u niet meer vertellen.

KAREN : U weet toch dat een moordonderzoek belemmeren een strafbaar feit is. De waarheid komt altijd naar boven. Het is aan te raden om behulpzaam te zijn. Was er met de wagen geknoeid ? Iemand heeft de sporen hiervan snel laten uitwissen. Het is gewoon een bevestiging van ons vermoeden. Het heeft geen enkele zin om hierover te zwijgen of te liegen.

De automonteur kan niet langer zwijgen en wil van het kruisverhoor af. Dan nog liever het gezeur tijdens de verplichte autokeuring alvorens er een groene kaart wordt uitgereikt…

GARAGIST : Euh…ja, de wagen was gesaboteerd; ik heb de remvloeistof snel opgeruimd op de plaats waar de wagen van de weg is geraakt vooraleer de agent ter plaatse was. Ik moest bevestigen in het verslag dat alles in orde was en dat het een gewoon ongeval was.

KAREN : Iemand heeft beroep gedaan op uw hulp om de moord op een ongeval te laten lijken ? Goed betaald waarschijnlijk ! Kan u ons de naam zeggen van deze persoon ? Dit kan in uw voordeel spelen.

Een jonge mecanicien passeert hen en knipoogt verleidelijk naar Karen. Ze glimlacht. Een extra kilogram hypothekeert gelukkig haar flirtpotentieel niet.

De kelder met exotische kunstvoorwerpen is gehuld in volledige duisternis. Er is immers geen vensterholte die uitkijkt naar de bovengrondse wereld. Gekrabbel van nagels en naar adem snakkend gehijg zijn nauwelijks hoorbaar. Toch vormt dit het enige gerucht dat daar ontglipt. Het is Karen die hulpeloos probeert te ontsnappen. Ze is ontwaakt, opgesloten in de grote sarcofaag. Ze probeert tevergeefs het deksel weg te schuiven. Was ze na het feestgedruis van de vorige avond toch maar een dagje thuis gebleven, nu staat haar leven op het spel !

Volgende keer finale