Joke de Meyer- Anubis ‘ Dans, deel 12

Foto: eigen archief

ANUBIS’DANS/12 :
Het ritme in het academisch ziekenhuis te Gent is zoals gewoonlijk heel hectisch. Barbara is in allerijl opgenomen na haar bewustzijnsverlies. Zowel Brian, Sheila als haar moeder Samantha, zus Christine en schoonbroer Danny houden de wacht in een sombere zaal bij de dienst intensieve zorgen. De arts, een kwieke veertiger in groene medische outfit, komt hen tegemoet.

SPOEDARTS :
Er is geen reden tot paniek, de dosis was niet fataal. Ze neemt al een hele periode diazepam in en dit in combinatie met een grote dosis alcohol kan leiden tot een comateuze toestand. We hebben haar maag leeg gepompt en wachten nu tot ze terug bijkomt.

SAMANTHA :
Oef, hopelijk kunnen we haar snel zien. Ik ben haar moeder.

Samantha slaakt een zucht van opluchting.

SPOEDARTS :
De dosis medicatie die we in haar lichaam gevonden hebben is wel hoger dan degene die ze dagelijks voorgeschreven kreeg. Ze wou zichzelf toch niets aandoen ?

DANNY :
Zou ze het moedwillig gedaan hebben ? Ze wou net iets belangrijk zeggen.

Danny gooit de knuppel even in het hoenderhok. Zijn schoonmoeder smoort deze suggestie dadelijk in de kiem.

SAMANTHA :
De emoties spelen haar gewoon parten. Het is al teveel geweest de laatste tijd. Het overlijden van haar vader, de liefdesperikelen met Sean, de spanningen rond ons bedrijf….

Christine verantwoordt het gedrag van haar labiele zus.

CHRISTINE :
Ze was echter nooit nonchalant met medicatie. En wat alcohol betreft, ze heeft ook maar drie glazen wijn gedronken tijdens het feest.

DANNY :
Wat bedoel je daar nu mee ? Heeft er iemand extra pillen in haar glas gedaan ?

SAMANTHA :
Vreselijk om zoiets zelfs maar te suggereren ! Wie zou dat gedaan hebben ? Barbara had geen vijanden. Zou dat dezelfde moordenaar geweest zijn van Harry en Sean ?

SPOEDARTS :
Dat moet besproken worden met de rechercheurs. Brian en Sheila, zeker ? Ik zal de laboresultaten ook overmaken aan jullie. We gaan Barbara sowieso verder opvolgen hier. Misschien was het kreet om hulp…

Brian slaat het verloop flegmatiek gade. Hij intervenieert terwijl hij met zijn vingers strijkt over de kraag van zijn beruchte blauwe blazer.

BRIAN :
Of wou iemand haar tijdelijk uitschakelen ? Ze wou net een belangrijke mededeling doen. Alle pistes zijn mogelijk.

Sheila neemt het heft in eigen handen en sluit het insinueren diplomatisch af. Ze worstelt met een weerbarstige bruine haarlok voor haar ogen.

SHEILA :
Dank voor deze vaststellingen, dokter. Er zijn inderdaad nog veel mysteries op te helderen bij de familie Levin. Dit bespreken we wel verder op kantoor.

De verwanten kijken elkaar ontredderd aan. De intriges stapelen zich weer eens op.

SAMANTHA :
U denkt toch niet dat wij onze eigen dochter en zus zouden willen uitschakelen ? Dat is absurd ! Zouden jullie zich beter niet bezighouden met de moorden op Sean en Harry ? Wat heeft Barbara daarmee te maken ? Dit is laster van de hoogste graad ! Willen jullie ons nu met rust laten, wij hebben al zorgen genoeg aan ons hoofd !

BRIAN :
Die moorden konden jullie toch niet schelen. Dat is iets wat jullie echt “koud” liet om het gepast uit te drukken.

Brian houdt af en toe van een gevatte woordspeling. Sheila wil een scène vermijden en geeft hem een por met haar schouder. Het gevecht met haar wispelturige kruin is ondertussen opgelost.

SHEILA :
In ieder geval zal er een agent hier op post blijven om het genezingsproces van Barbara verder op te volgen en haar even te ondervragen zodra dit mogelijk is. Wij wensen jullie allen veel sterkte toe. Het komt zeker goed.

Even later…hoofdinspecteur Dirk en zijn nicht Karen hebben een gesprek met Dorothy Bostoen in het kantoor van de vermoorde zakenman. De wulpse blondine vertolkt de rol van treurende weduwe en wandelt rusteloos rond.

DIRK :
Wij hebben u nog enkele vragen te stellen. Kent u een zekere Gary Londers ? Hij was ook ingeschreven onder een alias als genodigde op het feestje bij de Levins. Een andere klant heeft een perfecte persoonsbeschrijving gegeven.

Dorothy’s aangezicht verbleekt.

DOROTHY :
Eu, neen, waarom zou ik ? Ik hield me totaal niet bezig met de firma van mijn echtgenoot.

KAREN :
Nochtans men heeft gezien dat u toen een gesprek voerde met hem en het leek nogal intiem te zijn. En daarenboven heeft mijn collega Sheila een gesprek van u en Gary Londers bij toeval hier gehoord toen ze uw man kwam ondervragen in verband met de moord op Sean Weyers.

Dorothy voelt zich als een kat in het nauw gedreven, maar blijft zwijgzaam.

DOROTHY :
Maar ik ken die persoon niet. Hij wou avances maken. Ik lig goed in de markt en trad ook vaak op als uithangbord voor de restaurant-en hotelketen. Men moet sluw zijn om nieuwe deals te kunnen sluiten.

DIRK :
En u beweerde daarnet dat u zich liever niet mengde in het professionele wereldje van wijlen uw man. Of was er iets meer aan de hand ? Wij hebben namelijk vandaag bevestiging gekregen uit Costa Rica, dat u nog steeds gehuwd was met Gary Londers.

De vijftiger Dirk confronteert haar in snel tempo met de data die hem zijn overgemaakt door buitenlandse politiediensten.

KAREN :
Hij staat internationaal geseind als een bekend oplichter en fraudeur. Hij wist telkens te ontsnappen aan vervolging door gewiekste advocaten en andere identiteiten aan te nemen. Op het uittreksel van de huwelijksakte van enkele jaren geleden staat duidelijk uw naam vermeld. Het heeft geen zin om dit te ontkennen. Als Harry dit te weten kwam, ging jullie huwelijk nietig verklaard worden.

Karen zet de aantijgingen van haar norse oom verder. Ze wil duidelijk scoren. De weduwe voelt het heet onder haar voeten worden en kan zich niet langer bedwingen.

DOROTHY :
Ik zeg niets meer zonder mijn advocaat. Kunnen jullie nu gaan ? Ik moet hier nog het één en ander regelen voor de begrafenis.

DIRK :
Het gaat hier niet alleen om huwelijksperikelen. Er is een transfer van grote geldsommen van de firma Bostoen vastgesteld naar verschillende rekeningen in het buitenland. Waarschijnlijk had de boekhouder Sean dit ontdekt en is hij daarom vermoord.

KAREN :
En Gary orchestreerde dit alles achter de schermen. Door Harry te vermoorden, ontving jij daarenboven een groot deel van diens vermogen. Jullie hadden samen gezorgd voor een mooi spaarpotje !

Dorothy barst uit in een hysterische huilbui.

DOROTHY :
Dat is niet waar ! Gary zit achter dit alles ! Ik dacht dat ons huwelijk in Costa Rica ongeldig was en wou een nieuw leven beginnen hier. Ik ontmoette Harry in een hotel en we werden op elkaar verliefd. Gary was een stalker en wou me niet loslaten. Daarenboven chanteerde hij mij en moest ik vaak geldsommen overschrijven. Ik ging alles doen voor Harry ! Met die moorden heb ik niets te maken !

DIRK :
Waarom hebt u de hulp van de politie niet ingeroepen ? Nu hebt u zichzelf in een serieus wespennest verwikkeld…

Dirks toon wordt minder hard en zelfs meelevend. Hij is blijkbaar ook gecharmeerd door de bevallige verschijning.

DOROTHY :
Hij bedreigde mij voortdurend. Ik was ook bang om Harry te verliezen. Hij ging ons beiden uit de weg ruimen. U weet niet wat een gevaarlijk individu hij is. Ik heb dit pas vastgesteld toen het te laat was en ik met hem ginder gehuwd was. Dit is in een dronken roes gebeurd en ik dacht dat het niet wettelijk was. Een spook uit het verleden dat me achtervolgde…

Karen grijpt in om voor een snelle ontwikkeling te zorgen. Ze heeft het ontdooiproces van haar oom opgemerkt en duwt hem een zakdoek in de handen. Hij rolt even geërgerd met de oogbollen.

KAREN :
U kan ons helpen. Wij zoeken het adres van Gary Londers. Waar verblijft hij momenteel en onder welke naam ? Hij moet dringend opgepakt worden voor hij terug naar het buitenland verdwijnt en een nieuwe alias aanneemt.

Dorothy veegt haar tranen weg en knikt instemmend.

Even later… Brian en Tony begeven zich richting een bouwvallige woning, gelegen in de achterbuurten van de Gentse buitenrand. Er staan enkele fabriekspanden en hier en daar passeren er prostituees en ongure sujets. Ook dwalen er dakloze zwervers rond.

BRIAN :
Wat een rosse buurt. Jij zou hier perfect undercover kunnen gaan met je ziekenfondsbriL Sociaal verwaarloosd, de vierde wereld…

TONY :
Dank je voor het compliment. Maar dit is ook de enige plaats waar jij aan je trekken komt. Zie, de meiden van plezier herkennen altijd een hopeloos geval.

BRIAN :
Stil nu maar. Die Gary Londers is tot alles in staat. Dit is het enige adres dat die Dorothy wist te geven.

TONY :
Hahaha, die blonde nymfomane die jou zo interessant vond volgens Karen en Sheila. Van goede smaak gesproken.

Brian belt aan. Tony begeeft zich ondertussen via de zijmuur naar de rugzijde. De achterdeur vliegt bruusk open. Tony krijgt deze in zijn aangezicht, maar kan zijn excentrieke brilfetisj net op tijd met de rechterhand redden alvorens hij op de grond valt. De zuiders getinte Gary in joggingtenue stormt naar buiten en snelt weg. Tony bekomt even van de klap en zet de achtervolging in. Brian komt hem ter hulp. De beide speurders haasten zich. Gary houdt een revolver vast en rent als een bezetene.

BRIAN :
Kijk en leer eens hoe een expert dit doet.

TONY :
Expert van mijn voeten, ja. Je bent al buiten adem.

BRIAN :
Je hebt niet veel bijgeleerd tijdens de politietraining. Wie let er nu niet beter op bij het openen van de achterdeur ?

TONY :
Jij hebt een bierbuik die je de pas afsnijdt telkens je enige beweging maakt.
De sluwe vos lijkt in het nauw gedreven te zijn nabij een doodlopende steeg en wacht hijgend de detectives op. Ze komen oog in oog te staan met de misdadiger. Brian en Tony merken het wapen op bij de fel gezochte crimineel en klampen snel hun eigen revolver vast. Er hangt een dreigende spanning in de lucht. Gary focust defensief zijn geweer, maar verliest koelbloedigheid. Er worden enkele schoten gelost…

Binnenkort deel 13, we naderen de ontknoping