Mandy : Prikkelende WC-verhalen

Foto: eigen archief

PRIKKELENDE WC-VERHALEN

Het is druk in de bieb en ik piep er even tussenuit. Eenmaal zittend op de wc- bril spreekt er ineens uit het niets een mannenstem uit de speakers. En ik word geraakt door zijn stem. Zijn verhaal over zijn ‘voltooid verleden tijd’. Over wat dat voor hem betekent. Over al zijn verlangens, over de ‘eerste keren’ in zijn leven, het hangen tussen heimwee en weemo . Ik wil eigenlijk de w.c. niet uit, omdat ik het eind van het verhaal wil afhoren. Terwijl ik op de achtergrond een dame bij de wasbak  hoor die eindelijk ook wel eens gebruik wil maken van het toilet (naar ik vermoed), besluit ik toch het verhaal te onderbreken. Mooie uitvinding zo’n wc-verhalenverteller, maar voor je weet ontstaat er een enorme rij…..

Het verhaal raakt ook de verhalenverteller in mij. Dat deel in mij dat het mooie van het leven in woorden wil vangen. Het leven, hoe moeilijk soms ook, wil omvatten in de schoonheid van taal. Verhalen delen en ervaren zijn mijn manieren om de creatieve geest in mij tot uitdrukking te brengen. En waarvan anderen vaak zeggen dat het ze raakt, dat ze worden geïnspireerd of dat mijn woorden hen kracht geeft in moeilijke tijden. Dat is fantastisch.  En soms blijken mijn lappen tekst te lang(dradig) voor de  treinrit ‘Soest-Weesp’…hahaha,  maar ik kan niet anders….                                               Mijn ik, mijn ziel en zaligheid wil de stroom aan gevoelens over het leven vangen, verwoorden en delen.

En opnieuw zit ik op de w.c.-bril. Nu niet luisterend naar de warme mannenstem met een inspirerend verhaal, maar naar het ritme, de melodie van een schitterend nummer waarop door honderden mensen uitbundig  wordt gedanst. Songs, die net als de verhalenverteller de wereld in gaan, mensen raken, aan het denken zetten…. of juist hun gedachten bij los kunnen laten. Ik trek mijn broek op en loop al dansend de dansvloer op. Ik laat me meevoeren op de muziek, op de flow van klanken, woorden ….. en denk terug aan mijn ‘voltooid verleden tijd’. De vele nummers die voorbij komen maken daar deel van uit. Met een warm hart en veel dankbaarheid denk ik terug aan mijn ‘eerste keren’ in mijn leven, die ik als een warme herinnering in mijn hart meedraag, en voor eeuwig koester.

Misschien dat ik op een dag die verhalen eens bundel in kleine korte, prikkelende verhaaltjes, en ze op een winterse namiddag live deel op de NS-toiletten …. ergens tussen Soest en Weesp!

Mandy van Nobelen © 2016                                                                                                                 inspirator, trainer, coach en schrijver                                                                 www.liefdevreugdevrijheid. nl