Sylvia Visser: De brutale werkster

Foto: eigen archief

Schoonmaken is bepaald niet mijn hobby, dus dolblij ben ik met mijn nieuwe hulp. Helaas waren niet al mijn ervaringen met schoonmaaksters positief. Zo was er de poetsvrouw die me op de hoogte hield van alle plaatselijke roddels. Van werken kwam niet veel, want ze stopte met boenen bij ieder smeuïg verhaal. Tot overmaat van ramp beperkte de achterklap zich niet tot mijn dorpsgenoten. Ze informeerde mijn schoonmoeder over de gang van zaken in mijn huis. En je snapt dat daar veel op aan te merken viel. Niet opgeruimd, dode bloemen en planten, om over de lectuur en andere spullen die de hulp er vond nog maar te zwijgen.

Ook was er de werkster die vond dat zij hier de baas was. Na een paar maanden ontdekte ik echter hoekjes die ze nog nooit met allesreiniger, chloor, stofdoek of plumeau had geraakt. Op mijn keukenkastjes bevond zich een laag stof en vet dikker dan die in mijn voormalige studentenhuis. Als ik haar vroeg die plekken ook te schrobben, zei ze ‘ja’, maar vergat haar toezegging onmiddellijk. Waarschijnlijk een vroeg stadium van Korsakov door alle borreltjes op zondag na de kerk. Ik maakte dus een checklist om haar overbelaste brein te ontzien, maar die lijst weigerde ze in te vullen. Toen ik haar nogmaals verzocht aan te vinken wat ze gedaan had, keek ze me uitdagend aan en plaatste demonstratief kruisjes in alle hokjes. Het leek mij een goed moment om afscheid van elkaar te nemen.

Door deze brutale werkster verlangde ik naar een hulp die deed wat ik haar vroeg. Ik nam een achttienjarig meisje in dienst. Een aardig kind maar schoonmaken had ze nog nooit gedaan. Ik moest alles uitspellen en ze was bepaald geen licht. Keer op keer moest ik herhalen dat je de wc ook onder de bril moet reinigen. Bovendien was het iedere week spannend of haar wekker wel was gegaan. Dus was ook deze arbeidsrelatie van korte duur. Ik vraag me zo langzamerhand af of het aan mij ligt. Misschien ben ik te veeleisend door te verwachten dat mijn schoonmaakster mijn huis schoonmaakt. Zou mijn nieuwe hulp nog wel willen komen na deze column?

Sylvia Visser is schrijver en neerlandicus. Op pittige wijze en met de nodige zelfspot blogt zij iedere woensdag en elke vrijdag schrijft zij een kort verhaal op www.sylviavisser.eu.