Sylvia Visser : Afscheid van mijn zusje

Foto: eigen archief

Nooit organiseren Fransen iets fatsoenlijk, alles doen ze met de Franse slag. Ga naar een Frans hotel en je vindt dikke stoflagen op de kasten en haren in het doucheputje. Ga naar een Frans museum en je ziet het museum vijf keer als je de route langs de meesterwerken volgt. Neem de snelweg en je merkt dat Fransen vinden dat inhalen net zo goed links als rechts als over de vluchtstrook kan.

Ik ging een weekje naar mijn zusje in Parijs en tufte dus met mijn Ford Fiësta voorbij Antwerpen, voorbij Lille en over de Périférique. Aangezien mijn Fiësta niet echt een scheurmonster was, reed ik nooit veel te hard. En al had ik dat wel gedaan, dan was het nog geen probleem geweest. Boetes uit Frankrijk komen tenslotte toch niet aan.

Althans dat dacht ik, tot afgelopen week. In de laatste week dat ik met mijn Fiësta reed, ontving ik een spannende envelop uit Frankrijk. 135 euro boete omdat ik maar liefst zeven kilometer te hard had gereden. Ik krijg echter 45 euro korting als ik snel betaal, toch aardig van de Fransen. Ik begrijp alleen één dingetje niet. Het lukt Fransen nooit om iets fatsoenlijk te regelen, hoezo hebben ze dan nu ineens kunnen regelen dat boetes wel aankomen in Nederland?

Dit was natuurlijk geen leuk afscheid van mijn Fiësta, maar misschien moet ik blij zijn dat ik mijn Mini nog niet had toen ik naar mijn zusje ging. Wat zouden de Franse tarieven in vredesnaam zijn als je dertig, veertig of vijftig kilometer te hard rijdt? Zusje, ik vrees dat je mij niet vaak meer gaat zien in Frankrijk.

Sylvia Visser is schrijver en neerlandicus. Op pittige wijze en met de nodige zelfspot blogt zij iedere woensdag en elke vrijdag schrijft zij een kort verhaal op www.sylviavisser.eu.